Er zijn twee momenten geweest in de afgelopen 14 jaar dat ik werkzaam ben als businesscoach waarop ik de zin The magic you are looking for is in the work you are avoiding wel uit kon spugen. Wat? Ik kreeg een waas voor mijn ogen iedere keer als ik het hoorde. Wat best grappig is, want tot die tijd gebruikte ik deze quote zelf regelmatig bij klanten als ik zag dat ze allerlei acties en besluiten vermeden en daardoor exact het resultaat niet kregen waar ze zo naar verlangden. Totdat ik natuurlijk zelf aan de beurt was.
Achteraf hoor ik dan te zeggen dat ik heel blij ben dat ik ook kennis heb mogen maken met de weerstand tegen deze zin, omdat ik hem daardoor als ervaringsdeskundige nog beter in kan zetten. Maar als iemand hem destijds nóg een keer tegen mij had uitgesproken, was die persoon er waarschijnlijk niet helemaal ongeschonden vanaf gekomen. Want jij en ik weten natuurlijk allebei – daarvoor zijn we inmiddels veel te ver in onze ‘persoonlijke ontwikkeling’ – dat wanneer ergens zóveel weerstand op zit, daar meestal ook ergens een waarheid onder ligt die je liever nog even niet onder ogen komt.
€120.000 omzet was hartstikke leuk, maar ik was nog lang niet waar ik wilde zijn.
De eerste keer dat het me gebeurde, was toen mijn coach vond dat ik mijn één-op-één coaching los moest laten. Ik vond dat echt vreselijk. Om te beginnen omdat het hartstikke goed liep. Ik draaide €120.000 omzet met alleen één-op-één coaching, zonder high-end prijzen, terwijl ik ook nog gewoon voor mijn gezin kon zorgen. En nee, ik werkte mezelf niet dood. Ik werkte alleen ook bepaald niet van 9 tot 5.
Maar ik realiseerde me wel dat als ik nog veel meer omzet wilde draaien, en dat wilde ik, zonder ineens €15.000 voor een één-op-één traject te gaan vragen, ik stevig buiten kantoortijden aan de slag zou moeten. En daar had ik geen zin in. Qua ambitie had ik mijn plafond nog lang niet bereikt. Qua beschikbare uren en het aantal uren dat ik bereid was in mijn bedrijf te steken wel. Dus als ik het anders wilde, moest ik het anders gaan doen.
Er moest iets met een groepsprogramma komen. Online trainingen waren nog helemaal niet in Frage, want daar had ik nog veel meer weerstand. En alsof een groepsprogramma nog niet spannend genoeg was, vertelde mijn coach me ook dat ik dan moest stoppen met mijn één-op-één coaching, omdat ik anders mijn groepen niet gevuld zou krijgen. Diarree, hoofdpijn, angst, gebrek aan overvloed, onzekerheid: pak het hele spectrum er maar bij. Ik had ze allemaal.
Mijn coach had één grafzin waar ik op een gegeven moment werkelijk allergisch voor was.
Iedere keer als ik mijn coach weer in een call had en vertelde dat ik meer omzet wilde maar niet meer uren wilde werken en dus eigenlijk geen kant op kon, kwam zij weer met die ene grafzin: The magic you are looking for is in the work you are avoiding. Gelukkig voor haar deden we onze gesprekken toen nog via Skype, want als ze tegenover me had gezeten, had ik op enig moment waarschijnlijk iets naar haar hoofd gegooid. Ik ben echt niet gewelddadig, maar die zin haalde het slechtste in mij naar boven.
Op een gegeven moment realiseerde ik me dat mijn weerstand zo groot was omdat ik natuurlijk wist dat ze gelijk had. In de mastermind waar ik lid van was, zaten ondernemers die al succesvolle groepsprogramma’s draaiden. Zij hadden meer tijd en rust, konden meer aandacht geven aan hun klanten en de resultaten van die klanten waren zelfs beter. Nou, dat klonk mij natuurlijk als muziek in de oren. Want dat wilde ik voor mezelf, maar vooral ook voor mijn klanten. Je kent mijn uitspraak: als ik nou maar zorg dat ik het resultaat van mijn klant vooropzet, dan krijg ik uiteindelijk alles wat er tot mijn doel behoort. Wat zij hadden? Dát was voor mij de magie.
Op een ochtend werd ik wakker met tegenzin om aan mijn dag te beginnen en dacht ineens: ja maar wacht even. Als ik die magic daadwerkelijk wil hebben, dan zal ik ook het werk moeten doen.
Het werk dat je al maanden vermijdt, kost je soms nog geen vijf minuten.
De grap is dat heel veel mensen bij the work you are avoiding denken dat ze acht maanden in therapie moeten of zestig uur extra moeten werken. Helemaal niet. ‘The work you are avoiding’ zit heel vaak in het besluit dat je te nemen hebt.
Dat was bij mij ook zo. Ik moest besluiten dat ik per datum X zou stoppen met mijn één-op-één coaching en alleen nog maar groepsprogramma’s zou doen. Enneh, een besluit is geen voornemen. Goede voornemens hebben over het algemeen niet de allerbeste trackrecords. Een besluit is iets waar je één week, drie weken en zes maanden later nog exact hetzelfde in staat.
Alleen kun je een overtuigd besluit niet uit je duim zuigen. Want ik wist prima waarom ik het wilde. Ik wist zelfs wát er moest gebeuren: groepsprogramma’s en daar had ik ook al een beeld bij. Maar ik wist niet hoe. Hoe zorg ik ervoor dat wat ik één-op-één doe in een groep minstens zo goed werkt? Hoe promoot ik zo’n programma? Hoeveel mensen moeten erin? Wat vraag ik ervoor? En hoe voorkom ik dat ik mijn goedlopende één-op-één business dichtgooi en vervolgens naar een halflege groep zit te kijken? Dáár zat ik klem.
Je kunt geen overtuigd besluit nemen als je de kennis en de feiten mist om het besluit te nemen.
Je kunt honderd keer tegen jezelf zeggen dat je nu echt een besluit moet nemen, maar zolang je niet weet hoe je dat besluit succesvol kunt uitvoeren, blijft het een voornemen. En terecht ook, als je op basis van nul kennis je hele verdienmodel omgooit en daarmee de omzet door de plee spoelt waarvan je hypotheek en je boodschappen worden betaald, dan ben je niet moedig. Dan spring je uit een Boeing 747 zonder parachute. En ja, dan kunnen we heel vrolijk roepen dat je onderweg vanzelf vleugels ontwikkelt, maar persoonlijk zou ik die gok niet wagen.
Ik had dus geen grotere droom of schop onder mijn kont nodig. Ik had kennis nodig. De ervaringen van ondernemers die al succesvolle groepsprogramma’s draaiden. Mijn eigen ervaring met een klein proef-groepsprogrammaatje, waarin ik zag hoeveel meerwaarde er ontstond als ik mijn kennis met een groep deelde en zij vervolgens ook van elkaar leerden. En mijn coach, die mij liet zien hoe ik dat nieuwe businessmodel daadwerkelijk heel eenvoudig kon implementeren en voor me kon laten werken. En dat deed ze aan me voor; dit doe je met 1 op 1, zo promoot je dat en dat, dit zetten we er voor, dit wordt de prijs en dit doet je als je dat en dat. En wow; de mist trok op!
Toen kon ik ineens denken: ja, wacht even. Als je het zó zegt… dit snap ik. Dit klopt. Dit kan ik voor me zien. Makes sense. Vond ik het daarna niet meer spannend om mijn één-op-één coaching te sluiten? Natuurlijk wel. Ik deed het nog steeds in mijn broek en het liep nog net niet langs mijn benen. Maar ik wist nu niet alleen waarom ik het wilde en wat ik wilde veranderen. Ik wist ook hoe ik het kon doen. En daardoor kon ik een overtuigd besluit nemen.
Achteraf gezien ben ik in mijn business minstens 33 keer tegen exact hetzelfde aangelopen.
Ik realiseer me trouwens dat ik aan het begin zei dat er twee situaties zijn geweest waarin ik zo’n enorme weerstand tegen deze zin had, die tweede laat even ik achterwege. Ik kreeg laatst namelijk van iemand te horen dat mijn mails véél te lang zijn. Ja, dat heb je hè, als ze zonder AI worden geschreven. Welkom in de wereld van het authentieke nieuwsbrieven 😊. Maar ik wijd er ook niet verder over uit omdat terwijl ik dit schrijf ik me ook realiseer dat ik deze situatie volgens mij wel 33 keer ben tegengekomen, op grote en kleine punten op mijn pad naar groei. En meestal kwam het uiteindelijk op hetzelfde neer: ik miste ergens kennis, dus nam ik geen besluit, dus bleef ik in het gedoe zitten zonder een meter vooruit te komen.
Soms wist ik heel goed dat er iets moest veranderen en zelfs wát, maar had ik geen idee hoe ik dat op een goede manier moest doen. En zolang ik dat hoe niet begreep, bleef een besluit een voornemen. Maar er zijn ook genoeg momenten geweest waarop ik alleen maar voelde: er klopt hier iets niet meer. Er zit gedoe in mijn business. Iets kostte te veel tijd, leverde te weinig op of mijn omzet bleef hangen terwijl ik wel voluit in actie was. En geen flauw idee heb aan welke knop ik nog moest draaien om dit te veranderen.
Met 21 blinde vlekken achter het stuur wordt de kans dat je binnen de tijd op de juiste bestemming aankomt, behoorlijk klein.
Dat laatste is misschien nog wel lastiger. Want dan weet je niet eens welk besluit je moet nemen. Dan zit je met 21 blinde vlekken achter het stuur en probeer je ondertussen wel naar de volgende bestemming te navigeren. De kans dat je dan toevallig op de juiste plek aankomt, is natuurlijk niet zo heel groot. Terwijl je weet dat er iets misgaat als je al 4 keer dezelfde rotonde opdraait, maar waar dan?
Beide situaties leveren hetzelfde op: Minder omzet. Meer gedoe. Veel meer gedoe!
En precies daarom geloof ik dat Meer omzet, minder gedoe zo’n ongelooflijk waardevolle dag is. Want je komt daar waarschijnlijk op één van twee manieren binnen. Of je voelt dat er iets moet veranderen. Je business draait misschien zelfs hartstikke goed en toch zit er gedoe waarvan je denkt: dit moet toch slimmer kunnen? Je wilt meer omzet, meer ruimte of gewoon naar een volgende fase, maar ziet niet waar je moet beginnen omdat je je eigen blinde vlekken niet ziet. Die naam is niet toevallig namelijk 😊
Om half zes is ‘ik zou eigenlijk’ volledig vervangen door ‘dit is wat en hoe ik het ga doen’.
Als we rond half zes – want laten we eerlijk zijn, ik loop natuurlijk gewoon uit – het pand in Vianen verlaten, wil ik dat jij één tot drie besluiten hebt genomen waarvan je niet denkt: dit zou ik eigenlijk eens moeten doen. Ik wil dat je denkt: shit. Nu zie ik het. Nu snap ik hoe het werkt. Dit makes sense. Dus dit is wat ik ga doen. Kom maar door met de magie! Deze dag is om deze reden dus ook niet voor starters.
Dát is een besluit. En dát is het verschil tussen verdergaan met dezelfde goede voornemens waar je al maanden mee rondloopt, of daadwerkelijk iets veranderen waardoor je business meer omzet kan draaien met minder gedoe.
